EUDR in de praktijk: wat agro-exporteurs moeten aantonen
Directe gids over de EU-ontbossingsverordening (EUDR): wie geraakt wordt, wat aangetoond moet worden en hoe je bedrijfsdata voorbereidt.
Wat de EUDR is
De EUDR (EU-verordening voor ontbossingsvrije producten) eist dat grondstoffen zoals soja, koffie, cacao, rundvlees, hout, rubber en palmolie, en hun derivaten, alleen de Europese markt op mogen als aantoonbaar is dat ze niet afkomstig zijn van land dat na 31 december 2020 is ontbost. De bewijslast ligt bij wie het product op de EU-markt brengt, en die daalt de keten af tot aan de oorsprong: het landbouwbedrijf.
Wie in de keten geraakt wordt
De impact blijft niet beperkt tot de exporteur. Coöperaties en distributeurs die productie van honderden bedrijven bundelen, moeten weten van welk perceel elke partij komt. Telers die toegang tot de Europese markt willen houden, zullen de geolocatie van productiegebieden moeten aanleveren, polygonen, niet slechts een punt op de kaart, en accepteren dat die gebieden worden getoetst aan ontbossingsdatabases.
Wat aangetoond moet worden
Drie elementen vormen de kern van de due diligence: geolocatie van de herkomstpercelen; bewijs dat die gebieden na de peildatum van 2020 ontbossingsvrij waren, doorgaans via historische satellietbeeldreeksen; en legaliteit van de productie volgens de wetten van het land van herkomst. Alles moet georganiseerd zijn in een dossier dat een audit doorstaat, losse spreadsheets volstaan niet.
Voorbereiden met data
De praktische route begint met het karteren van percelen als precieze polygonen, gaat verder met retroactieve verificatie tegen satellietreeksen en wordt een doorlopend proces: elk nieuw seizoen levert nieuwe partijen op die dezelfde bewijsketen nodig hebben. Precies die flow, geolocatie, monitoring en een auditeerbaar dossier, is wat de module EUDR-compliance van het AgroPhytus-ecosysteem moet automatiseren.